In het voorwoord van "There Are No Secrets" van Wolfe Lowenthal schrijft Robert W. Smith: "Oh yes, we have 10,000 bustling little masters whirling hither and yon, birds who, disavowing learning, pretend to know everything but understand nothing (obviously, there are still excellent teachers around but they seem overwhelmed by the number of commercial operators more in tune with the dollar than with the art.)"
Bob Smith was de eerste niet-chinese leerling van Cheng Man-ch'ing en kenner op het gebied van Martial Arts. Wanneer je geïnteresseerd bent in Martial Arts in het algemeen of Tai Chi in het bijzonder is zijn boek "Martial Musings" een echte aanrader.
Ik moest aan deze quote denken tijdens mijn laatste trip naar Duitsland. Ik was daar op bezoek bij een Tai Chi lerares die ook de vorm van Cheng Man-ch'ing beoefend. Na ons kennismakingsgesprek en een kopje koffie deden we samen de vorm. Tijdens de vorm viel me iets raars op. Ze deed twee extra stapjes in de beweging die "Single Whip" heet.
Toen we klaar waren vroeg ik haar waarom ze die twee extra stapjes deed. Haar antwoord was dat ze het aanvankelijk niet zo geleerd had maar dat dit de manier was waarop haar nieuwe leraar de beweging deed. Hij had deze extra stapjes verzonnen omdat de meeste mensen moeite hadden met deze beweging en hem niet konden leren zonder pijn in de knie te krijgen.
Ik was verbijsterd want elke beweging in de vorm is een puzzel, een uitdaging met meerdere doelen. Zoals het openen van de gewrichten, het versterken van de struktuur of het ontspannen van de onderrug.
Maar vaak ook geeft een beweging je meer uitdaging op een bepaald gebied en daarmee de mogelijkheid om iets te leren, te groeien en verder te kunnen ontspannen.
Het zijn poorten waar je doorheen dient te gaan en waar je niet voor kunt en mag weglopen. Door het toevoegen van deze stapjes ontneem je de beweging zijn functie en jezelf de mogelijkheid om verder op het pad te komen.
Vervolgens vertelde ze dat haar leraar gezegd had dat Cheng Man-ch'ing speciale knieën had waardoor alleen hij deze beweging uit kon voeren en dat het dus voor anderen überhaupt onmogelijk was deze beweging te leren.
Ik was met stomheid geslagen en het drong tot me door hoe gefortuneerd ik was om een leraar te hebben met de juiste stamboom (om het maar zo te zeggen), die zelf een leerling van Cheng Man-ch'ing was en die een kompleet vertrouwen heeft in de validiteit van de vorm met al zijn uitdagingen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen